Leven vanuit productiviteit en flow

 

In deze tweede podcastaflevering vertel ik hoe een andere kijk op productiviteit heeft gezorgd voor meer rust en flow in mijn leven. Voorheen dacht ik namelijk dat productiviteit betekende dat ik zo veel mogelijk nuttige dingen in mijn dag moest rammen.

Gelukkig weet ik nu dat het niet zo werkt. Ik deel mijn productiviteitstips waarmee ik ervoor zorg dat ik meer vanuit flow werk. Ik hoop dat ik jou hiermee kan inspireren om hetzelfde te realiseren.

balans-en-impact-aflevering-2-leven vanuit productiviteit en flow blogafbeelding
 

Je kunt de aflevering ook gratis op iTunes luisteren. Handig voor onderweg :)

 

Highlights

  • Wat is productiviteit voor jou?

  • Productiviteit voor mij is

    • Dingen doen die ik nuttig en nodig vindt, bij voorkeur vanuit positieve energie.

  • Productiviteitskillers

    • Uitstelgedrag

    • Vergelijken met anderen

  • Hoe ik ervoor zorg dat ik productief ben

    • Slaap

    • Keuzes maken, grenzen aangeven, ruimte nemen

    • Focusuurtjes

    • To do’s in drie niveau’s: Moeten, mogen en nice!

    • Zelfliefde

  • Niet vergeten

    • Productiviteit is persoonlijk. Leer jezelf kennen, weet wat goed voelt. Want als jij niet weet wat goed voelt, hoe kun je dan grenzen aangeven?

    • Volg jouw eigen ritme.

    • Herken jouw uitstelgedrag:

      1. ‘Gewoon’ geen zin → Schop onder je kont!

      2. Fysiek? → Zorg beter voor jezelf!

      3. Angst → Zoek hulp!

    • Herken het verschil tussen ontwijken en verwennen

    • Lanterfanten sturen (want het gebeurt toch wel)

  • Wees lief voor jezelf en geef jezelf toestemming om te slagen, om te mislukken en om de beste versie van jezelf te zijn.

  • Vraag: Hoe wil jij dat productiviteit er vanaf nu voor jou uitziet?

 
 
 

Audio transcript

Als luisteren niet zo jouw ding is, kun je hieronder het transcript lezen.
In het transcript is spreektaal aangepast naar schrijftaal voor de leesbaarheid.

Welkom bij Balans & Impact aflevering 2. Ik ben Eveline, mindset- en marketingcoach en host van deze show. Mijn missie is ondernemende mensen zoals jij helpen om mentale barrières te doorbreken, zodat jij als jouw mooiste zelf opdaagt en vanuit die energie succes bepaalt en behaalt.

In deze tweede aflevering deel ik met je hoe een andere kijk op productiviteit heeft gezorgd voor meer rust en flow in mijn leven. Voorheen dacht ik dat productiviteit betekende dat ik zo veel mogelijk nuttige dingen in mijn dag moest rammen.

Gelukkig weet ik nu dat het niet zo werkt. Ik zal je mijn productiviteitstips waarmee ik ervoor zorg dat ik meer vanuit flow werk delen. Ik hoop dat ik jou hiermee kan inspireren om hetzelfde te realiseren.

Ben je er klaar voor? Let’s go.

Voordat ik je beïnvloed met mijn verhaal, nodig ik je uit om bij jezelf na te gaan: Wat is productiviteit voor jou? Wanneer vind jij dat echt productief bent. En hoe zit een dag in jouw leven eruit als je aan het einde van dag denkt ‘damn, vandaag was écht een goeie dag!’?

Je kunt hem ook omkeren en aan jezelf vragen: Wat is voor jou het tegenovergestelde van productiviteit?

Productiviteit voor mij WAS: Vroeg opstaan, nuttige dingen doen, huishouden altijd up to date, huiswerk of werk altijd bij, vrienden altijd genoeg zien, mijn lichaam altijd topfit, financiën altijd op orde.

En dan bij voorbeelden van productieve mensen dacht ik aan supersterren, fitpeople, mensen met een succesvol eigen bedrijf, directeuren die alle verantwoordelijkheden kunnen dragen of moeders die hun gezin op rolletjes laten lopen.

Voor deze podcast heb ik ook even gekeken naar de definitie van productiviteit, of ‘productief’. En dat is volgens de Van Dale: Veel voortbrengend, vruchtbaar. Toen ik verder zocht kwam ik op begrippen als: Lonend; rendabel; winstgevend; voordelig; lucratief;

Al met al was de verwachting die ik van mezelf had als ik vond dat ik ‘productief’ moest zijn heel onrealistisch. Het deed me een beetje denken aan industriële revolutie-achtige praktijken waarbij er van mensen werd verwacht dat ze zich gedroegen als machines. Maar helaas kunnen we niet met één druk op de knop ergens zin voor maken.

Daarom vond ik het nodig om voor mezelf productiviteit te herdefiniëren.
Productiviteit voor mij IS: Dingen doen die ik nuttig en nodig vindt, bij voorkeur vanuit positieve energie.

En met positieve energie bedoel ik: Het verschil tussen chagrijnig/met heel veel tegenzin of neutraal/vrolijk de hond uitlaten, koken, klantwerk uitvoeren, de administratie doen of podcasts opnemen! Of gewoon niks doen, chillen, relax.

Productiviteit is voor mij gelinkt aan positiviteit. Als ik dat doe dan volgt er als vanzelf flow. Het heeft te maken met mezelf toestemming geven dat ik genoeg heb gedaan op een dag, in een uur of tijdens een sessie. En dat ik genoeg ben als mens. Dat is best wel diep, maar voor mij is dát productiviteit.

Als ik dan kijk wat voor mij tegenovergestelde is van productiviteit. Dan bedoel ik niet per se luiheid… Misschien komt dit je bekend voor:

Ken je dat moment dat je zó veel moet doen, dat je blokkeert en miraculeuze wijze onder een dekentje op de bank terecht komt en dat dan Netflix aanstaat? Voordat je het weet heb je 3,5 seizoen gezien van een serie waar je nog nooit van hebt gehoord. Terwijl je die serie zit te kijken, ben je heel erg aan het ontkennen dat er een taak of een lijst met taken op je ligt te wachten. Heel misschien heb je stiekem wel de hoop dat er opeens uit het niets ‘zin’ in je lijf schiet en dat je dat met heel veel plezier die taak gaat doen. Maar laten we wel wezen: Die zin komt nooit.

Bij mij kwam het meestal neer op drie opties.

Optie 1: Ik wacht tot het allerlaatste moment en vind ergens diep in mijzelf toch ergens de kracht om te doen wat ik moest doen. En ik haat mijn leven de hele tijd als ik aan het doen ben wat ik moet doen. Ik heb er namelijk de hele tijd (een maand, een dag, een uur) tegenop gezien, dus denk maar niet dat ik het nu naar mijn zin ga hebben. Anders heb ik hier voor niks tegenop gezien. Ik weet niet of jij je hierin herkent, maar bij mij gebeurt dit bijvoorbeeld bij de afwas of tandartsafspraken? Je weet wel, van die dingen die moeten gebeuren, maar die niet leuk zijn en waar je dus geen zin in hebt...

Optie 2: Is iets gevaarlijker. ‘Gevaarlijk’ is misschien een ietwat groot woord, maar als het je allemaal zó weinig boeit dat het je niks doet en dat je daarom niks doet is onverschilligheid.. Door de onverschilligheid komt van uitstel afstel. Gelukkig heb ik vrijwel nooit meer last van onverschilligheid, omdat ik vrijwel alles wat ik doe leuk vind of er het nut van inzie. Een paar jaar geleden was ik best vaak onverschillig. Dat is geen fijne positie om in te zitten. Heel veel uitstelgedrag leidt bij mij tot onverschilligheid en dat zorgt er dan weer voor dat dingen helemaal niet doe.

Optie 3: Het ‘gewoon doen’ en niet zo zeuren, weten dat de dingen die ik nu doe (of moet doen) een resultaat zijn van de keuzes die ik in het verleden heb genomen. - Neem een momentje, want deze gaat best diep. De dingen die jij NU moet doen als zelfstandige volwassen persoon zijn een resultaat van de beslissingen die jij in het verleden hebt gemaakt. Daar kom ik zo nog even op terug.

What to do bij uitstelgedrag Ik zei altijd dat ik het beste presteerde onder druk, maar eigenlijk was dat een smoes om mijn uitstelgedrag te rechtvaardigen. Lekker uitstellen totdat ik geen keuze meer had en wel moest doorzetten, want als ik het niet zou doen, dan was er stront aan de knikker. Dat was mijn motivatie om dan toch onder dat dekentje van de bank vandaan te komen.

Maar er zijn andere manieren om onder dat dekentje vandaan te komen. Voor mij is de eerste stap: Voelen waar het uitstellen vandaan komt. Meestal is het sabotage of iets fysieks (of ik heb gewoon echt geen zin in de taak) . Sabotage komt meestal voort uit angst. Angst dat het niet lukt. Daar kan dan ook perfectionisme doorheen geroerd zijn. Of wat denk je van de angst dat het wél lukt. Misschien ken je het moment op (school, op de Universiteit, op je opleiding of op je werk ) dat je denkt ‘oeh, ik zit in een flow!’. Je doet wat je moet doen en laat het heel blij aan je collega’s, baas of docent zien ‘Wow, kijk, dit heb ik gedaan!’ En dan zeggen ze ‘Wow, wat goed. Hier heb je nog wat extra werk, want je hebt al zo veel gedaan, daar kan nog wel wat extra’s bij!’ Dat was voor mij een reden waarom ik sommige dingen niet aan docenten liet zien. En ik WEET dat het in my best interest is om werk te laten zien om er nog een verbeterronde overheen te gooien zodat het nóg beter kan worden. Maar in sommige gevallen is het best frustrerend dat genoeg niet genoeg is en dat het altijd beter, meer of grootser moet. Een andere reden hoef niet per se sabotage te zijn. Bij mij ligt het namelijk ook aan mijn fysiek. Dus bijvoorbeeld als ik pijn heb, moe ben, ziek ben, slecht heb gegeten of te weinig beweeg, dan wil mijn lichaam niet zo goed. De oplossing daarvoor is heel simpel (maar simpel is niet hetzelfde als makkelijk): Beter voor jezelf zorgen.

De volgende stap, als je dus hebt herkent waar het vandaan komt, kun je er iets doen. Bij Sabotage kun je om hulp vragen Bij fysiek kun je beter voor jezelf zorgen Bij geen zin kun je jezelf een schop onder je kont of een manier vinden waarop je jezelf kunt motiveren.

Een laatste optie om jezelf weer aan het werk te krijgen: Relativeer het helemaal plat. Ik herhaal hem nog een keer: De dingen die jij nu doet zijn een resultaat van de keuzes die je in het verleden hebt genomen. Voorbeeld: Als ik mijn hond uitlaten uitstel, omdat het regent en ik hoop dat het dadelijk droog is, moet ik eigenlijk niet zeuren omdat ik ervoor heb gekozen om een hond te nemen Als ik het huis opruimen of de vaatwasser inruimen uitstel, moet ik eigenlijk niet zeuren, want ik moet blij zijn dat ik een huis heb. Met een vaatwasser. Dus de keuzes die ik in het verleden heb gemaakt, hebben ervoor gezorgd dat ik nu een huis met een hond en heel veel spullen heb. En dat is de reden dat ik de hond moet uitlaten, mijn huis moet schoonmaken en al die spullen moet opruimen.

Dit relativeren werkt niet altijd bij mij. Het werkt vooral als ik ergens geen zin in heb, gewoon omdat ik het kut vind (ohhh, iets kut vinden mag ik eigenlijk niet zeggen ;). Dat heb ik in mijn vorige podcast uitgebreid uitgelegd). Dus daarom relativeer ik het soms helemaal plat en geef ik mezelf een liefdevolle schop onder mijn kont en probeer ik met een glimlach op mijn gezicht alsnog mijn hond uit te laten of mijn huis op te ruimen.

MAAR: Gebruik deze woorden alsjeblieft nooit tegen mij, want als bijvoorbeeld mijn vriend dingen voor mij gaat relativeren.. Dan kan niet voor mezelf instaan ;)

Naast uitstelgedrag wat dus mijn productiviteitskiller number one is, heb ik ‘vergelijken’ als mijn productiviteitskiller number two gevonden. Op de een of andere manier denken we als mensen dat anderen het makkelijker hebben dan wij. Dat het voor hen wel moeiteloos gaat, terwijl wij moe, bang, ‘anders’ of [insert blokkade] zijn.

Ik ben in mijn leven nog nooit iemand tegengekomen die minder productief wilde zijn. Die het niet druk had, die geen moeite had met alle ballen hoog houden. En dat is oké. Weet dat de dingen waarmee jij worstelt ook de dingen zijn waar andere mee worstelen. En is het niet hetzelfde, dan zijn het wel andere struggles waar anderen mee zitten.

Dat leerde ik pas echt toen ik docent was. Ik kreeg, nadat ik vijf jaar student was geweest en mijn diploma had behaald, de mogelijkheid om een half jaar docent te zijn. Niet langer vroeg ik aan docenten ‘Wanneer is de vakantie?’ ‘Wanneer is de deadline?’ ‘Waar is les Y?’. Nu waren er 120 studenten die die vragen aan mij stelden, verwachtten dat ik al de antwoorden op een rijtje had, verwachtten dat ik altijd op tijd was en dat ik alles op de letter wis. Eigenlijk precies zoals ik dat van mijn docente ook verwachtte.

Maarja, daar moest ik eerst docent voor worden, voordat ik in de gaten had dat het een totaal onrealistische verwachting was. Dus kleine sidenote aan al mijn docenten die nu luisteren: Dankjewel voor al jullie geduld met mij en alle medestudenten. Het wordt in ieder geval heel erg gewaardeerd door deze oud-student/oud-docent.

Tot zover mijn productiviteitskillers. Nu wat ervoor zorgt dat ik wél productief ben. En de absolute nummer 1 - can I have a drum roll - Slaap! Misschien een anti-climax, sorry. Als ik ervoor zorg dat ik minimaal 6 uur, maar bij voorkeur 7-8 uur per nacht slaap, dan ben ik een fijner persoon, hoef ik minder te vechten tegen uitstelgedrag, hoef ik minder te vechten tegen het vergelijkingsmonstertje dat in mijn hoofd schreeuwt, ik kom makkelijker uit bed, kan makkelijker beslissingen maken. Ik ben scherp, ik ben helder, ik ben fris. Slaap is echt mijn nummer 1 om productief te zijn.

De volgende is ‘keuzes maken’. Dat is misschien ook een anti-climax. Ik zou willen dat ik het makkelijker kon maken, maar keuzes maken is super belangrijk voor mijn productiviteit. Onder keuzes maken hangt grenzen aangeven en ruimte nemen. Ik kan niet op vrijdag of zaterdag uitgaan en op maandag weer fris en fruitig aan het werk gaan. Als ik een paar wijntjes of biertjes drink (en dan hoef ik niet eens dronken te zijn), heb ik misschien wel drie dagen nodig om daarvan bij te komen.

Ik heb een hele lieve, fijne vriendengroep die graag en vaak naar feestjes gaan. Die feestjes sla ik best vaak over want van een nachtje doorhalen - ook zonder alcohol of genotsmidellen - heb ik veel tijd voor nodig om bij te komen. Ik kies ervoor om te doen wat ik nog leuker vind en dat is om fris en fruitig aan het werk te gaan.

Daarnaast moet ik ruimte nemen voor creativiteit. Om ervoor te zorgen dat ik productief kan zijn, moet ik af en toe ook creatief zijn. Ik houd er niet zo van om van mezelf te zeggen dat ik een batterij ben die op kan gaan. Maar ik merk wel dat ik schakelen tussen creatief en productief zijn heel erg nodig heb. Soms vinden die twee elkaar ook. Dan kan ik productief zijn terwijl ik creatief ben. En soms is het nodig om af te schakelen, om even de boel de boel te laten en dingen te maken die niet per se nut hebben. Maar die wel fijn zijn voor mijn brein om even te ontspannen.

Dan heb ik nog twee praktische tips, misschien wel de meest praktische tips die ik deel deze podcast. En dat is dat ik mijn ochtend graag begin met focus-uurtjes. ‘s Morgens om 07:00 klap ik mijn laptop open en ga ik toto 09:00 aan de slag met mijn to-do lijst. Dan komen er geen notificaties, ik lees geen mail, ik zet het liefst mijn telefoon op stil. Ik laat me niet afleiden - de wereld kan vergaan! - maar van 07:00 tot 09:00 ‘s morgens werk ik aan mijn focusuurtjes.

Daarbij maak ik gebruik van een to-do lijst. Dat is mijn praktische tip nummer 2. Die deel ik op in 3 niveau’s: De taken die die dag per se af moeten, bij voorkeur binnen de focusuurtjes. Dan de taken die mogen, het zou fijn zijn als ze af komen als ik voel dat ik lekker aan het werk ben. En dan heb ik nog een paar stretch-to-do’s. De dingen die niet per se urgent zijn, die niet heel erg nodig zijn, maar soms voel ik dat ik in een flow aan het werk ben. Die houd ik dan ook echt vast tot ver na de lunch, misschien zelf totdat mijn vriend om een uurtje of 17:00 of 18:00 thuiskomt.

Ik merk dat als ik geen strecht-doelen opschrijf, ik moeite heb om nieuwe taken te vinden. Dan steek ik de overvloed aan energie die ik dan heb in het huishouden of ik ga lekker een stuk lopen met de hond of ik ga in een creatieve bui. Maar het is soms best zonde dat ik voel dat ik nog energie vrij heb om meer nuttige dingen te doen en dat ik dan geen taken heb klaarliggen. Het vergt wel een verandering in mindset als je gewend bent om to-do lijstjes op te stellen die je dan ook echt af maakt. Ik weet dat als ik mijn nummer 1 taken af heb, het goed is voor die dag. Nummer 2 taken zijn mooi meegenomen en nummer 3 taken gebeuren maar één keer in de week of twee weken.

De laatste tip waarmee ik ervoor zorg dat ik productiever ben: Zelfliefde. Als ik dan toch per ongeluk onder dat dekentje op de bank terecht kom, dan helpt het niet om mezelf heel erg naar beneden te praten en te zegggen ‘Oh, wat ben ik toch een waardeloze, dikke, saaie, stomme doos. Dat ik hier onder een dekentje op de bank lig’. Dat is niet nuttig, niet behulpzaam en het gaat er ook niet voor zorgen dat ik weer zin krijg om aan het werk te gaan of dingen te doen die moeten gebeuren. Dus als ik dan toch onder dat dekentje lig, dan spreek ik met mezelf af ‘Ah, ik ga hier even lekker van genieten! Ik verdien dit, ik ben deze tijd waard, ik mag hier liggen, ik ben niet waardeloos, ik ga gewoon lekker mijn serietje kijken. Misschien zelf twee afleveringen! En daarna ga ik kijken of ik zin heb om weer aan het werk te gaan. Want misschien lukt het dan wel om mezelf een schop onder mijn kont te geven en toch aan het werk te gaan. Misschien zelfs met de belofte dat ik daarna weer onder dat dekentje mag gaan liggen.

Dan heb ik nog een paar productiviteitstips van mij aan jou. Want ik heb uitgelegd wat voor MIJ werkt, maar de dingen die ik jou wil meegeven is dat productiviteit su-per persoonlijk is. Het is heel belangrijk dat je jezelf leert kennen en dat je weet wat goed voelt. Want als jij niet weet wat goed voelt, hoe kun je dan keuzes maken, grenzen aangeven en ruimte nemen? Waar neem je ruimte voor? Wat is hetgene waar je naartoe werkt? Wat is waar je het voor doet? Leer jezelf beter kennen. Geef jezelf daar tijd en ruimte voor. Maak kennis met de gevoelens die je hebt, probeer ze onder woorden te brengen en laat ze gewoon zijn.

Volg ook jouw eigen ritme. Want ik legde net uit dat ik ‘s morgens van 07:00 tot 09:00 mijn focusuurtjes heb, maar je hoeft jezelf niet te martelen of zeggen ‘Wow, ik wil productief zijn net als Eveline’. Wat ik wil zeggen is: We zijn allemaal anders. Misschien doe jij ‘s avonds tussen 19:00 en 00:00 net zoveel als ‘s morgens van 07:00 tot 00:00. Vind jouw eigen ritme.

Het volgende punt: Herken jouw uitstelgedrag. Weet je nog, dat ik vertelde. Het kan zijn dat je gewoon geen zin hebt, geef jezelf dan een liefdevolle schop onder je kont. Is het je fysiek, zorg dan dat je beter voor jezelf zorgt. Is het angst, zoek dan hulp! Je hebt niet alleen. Ik vind bijvoorbeeld heel veel steun in de filterbubbel van awesome creatieve ondernemers die ik volg op Instagram. Als ik hem dan even niet voel, dan kan het zijn dat ik op Instagram kijk bij de stories en posts die mensen plaatsen. Daarvan raak ik best vaak geïnspireerd om weer aan het werk te gaan.

Daarnaast heb ik wat vriendinnen die ik een berichtje kan sturen en eerlijk kan zeggen ‘ik voel hem vandaag even niet’. Dan krijg ik wat positieve woorden en krijg ik wat extra energie om aan het werk te gaan. Het gebeurt niet zo heel vaak, maar het is fijn om te weten dat er een leger met awesome mensen achter me staan.

Toen vanmorgen mijn podcast opnemen niet lukte omdat er van alles aan de hand was, dat er dan mensen zijn die zeggen ‘Hé, dat geeft niet. Anders issie toch gewoon een dagje later’.

Naast dat je jouw eigen uitstelgedrag moet herkennen, is het ook belangrijk dat je het verschil voelt tussen ontwijken en verwennen. Ontwijken is ontkennen dat bepaalde dingen moeten gebeuren. En verwennen is weten dat je zometeen echt aan het werk gaat. Daarvoor moet je jezelf dus echt kennen, dat je op jezelf kunt vertrouwen. Dat de toekomstige versie van jezelf, dus jij over een half uur, gaat opstaan zodra deze serie is afgelopen, de bak ijs leeg is, het rondje buiten is gelopen, de podcast is beluisterd.. Zodra dat klaar is ga ik aan het werk! En daarvoor moet je wel vertrouwen hebben in jezelf. Herken het verschil tussen ontwijken en verwennen en vertrouw in jezelf dat je uiteindelijk gaat doen wat je moet doen.

Dan nog over lanterfanten nietsen, treuzelen en uitstellen.. Probeer het te sturen! Ik kan niet zonder treuzelen, zonder lanterfanten, zonder uitstellen. Het gebeurt bij mij toch wel. Dus ik probeer het soms te sturen. Zoals als ik hem om een uurtje of 11 niet meer voel, dan zeg ik: Weet je wat, nog één of twee taakjes en dan ga ik lekker uitgebreid lunchen. Dan doe ik tijdens de lunch lekker anderhalf uur niks of ik ga een groot stuk lopen met de hond. Leer je uitstelgedrag, treuzelen en luiheid sturen en op momenten te plannen. Een soort uitgestelde beloning.

Als laatste - en onderschat niet hoe belangrijk dit is - wees lief voor jezelf. Geef jezelf toestemming om te slagen of juist om te mislukken en in ieder geval de beste versie van jezelf te zijn en te worden.

Om af te sluiten wil ik je meegeven dat ik productief ben wanneer ik een gebalanceerd leven leef. Dat kost moeite, tijd en discipline. KEUZE maken, niet zeiken, leuke dingen doen en ik moet super lief zijn voor mezelf (over die balans-regels heb ik in mijn vorige podcast ook iets verteld, dus heb je die nog niet geluisterd, dan raad ik je aan om aflevering 1 te luisteren). Wanneer ik in balans ben, ben ik als vanzelf productief en dan heb ik het meeste impact. Is het niet op anderen, dan is het wel impact op mezelf.

Zoals met alles, raad ik ook voor productiviteit aan: Begin klein, respecteer het proces. Bewustwording is de allereerste stap.

De vraag waarmee ik deze podcast wil afronden is: Hoe wil jij dat jouw definitie van productiviteit vanaf nu is en hoe ga je ervoor zorgen dat je het naleeft?

Denk daar nog even rustig over na en ik zie je antwoord graag tegemoet. Bijvoorbeeld via mijn socials of in de Balans en Impact Facebookgroep.

Vond je deze aflevering waardevol? Dan kun je mij enorm helpen door deze aflevering te delen op jouw social media kanalen met hashtag #BalansenImpact

Wil je hier dieper induiken, dan nodig ik je van harte uit in de Balans en Impact Facebookgroep.

Ben je benieuwd naar de 1:1 samenwerkingsmogelijkheden met mij, zodat ik jou kan ondersteunen om vanuit balans meer impact te maken? Ga dan naar evelinedruncks.com/ontdekgesprek een boek een gratis ontdekgesprek.

Bedankt voor het luisteren en hopelijk tot de volgende aflevering!

 

Delen

Vond je de inhoud van deze podcast waardevol? Dan kun je mij enorm helpen door hem te delen met jouw netwerk! Gebruik hierbij de hashtag #balansenimpact.