Een brief aan mijn perfectionisme

 

Beste perfectionisme,

Ik wilde graag goed voor de dag komen. Laten zien dat ik niet ‘zomaar wat doe’. Perfect(ionisme) leek de nieuwe norm geworden te zijn. Niet omdat anderen veel van mij verwachten, maar omdat jij mij liet denken dat het zo is.

Jij hebt voor mij meer kapot gemaakt dan me lief is. Helaas kan ik je niet wegstoppen of negeren. Maar ik ben me nu wel bewust van wie je bent en wat je doet. Sinds die bewustwording kan ik beter met je omgaan en voel ik me een succesvollere ondernemer en een beter mens.

brief-aan-mijn-perfectionisme-blog.png

Mijn ervaring met perfectionisme

Bij mijn studie HBO ICT&Media Design kreeg ik na mijn eerste leerjaar geen tentamens meer. De punten werden gebaseerd op assessments, gezamenlijke projecten en individuele portfolio's. Niet beoordeeld worden volgens een meetlat bracht voor mij een enorme druk met zich mee. Het verschil tussen een 3 en een 6 was mij volstrekt onduidelijk, daarom ging ik voor de zekerheid altijd voor een 9. Niet alleen omdat ik goede cijfers wilde halen, maar omdat ik van jou moest bewijzen dat ik de moeite waard ben om mee om te gaan. Jij was er altijd om me verder te pushen dan ik eigenlijk wilde.

Met mijn bijbaan was het het niet anders. Ik had een contract van 8 uur per week, maar ik werkte er minimaal 16 en had uitschieters naar 24 uur per week. Omdat jij me bang maakte dat anderen me anders als onervaren, luie student in plaats van als volwaardige collega zouden zien.

Naast school en een bijbaan bleef er weinig ruimte over voor mijzelf of een sociaal leven. Op dat moment liet jij me denken dat ik dat ik goed bezig was, want ik gaf alles wat ik had.

Na mijn afstuderen ging ik direct fulltime aan het werk, waar ik weer alleen bezig was om jou tevreden te stellen. Maar hoe hard ik ook werkte, hoe weinig ik mijn vrienden ook zag, hoe vaak ik ook huilde omdat ik het gevoel had dat ik niet meer kon. Jij was nooit tevreden

Jij verdraaide de waarheid

Je liet me denken dat ik standaard niets waard was en dat ik het tegendeel moest bewijzen.
Je zorgde ervoor dat ik dingen niet kon loslaten.
Je bracht me in twijfel, zodat ik tot diep in de nacht doorwerkte aan schoolopdrachten of mijn baan.
Soms bracht je me zelfs in twijfel nog voordat ik begonnen was, waardoor je me bang maakte om te beginnen. Het had toch geen zin, want het zou nooit mooi, goed, groot of goed genoeg zijn.

Je maakte me wijs dat ik overal bang voor moest zijn. Vooral voor de mening van vrienden, familie, collega’s, docenten, studenten, mensen op straat en mensen online. Of het nou bekende waren of niet, iedereen kon wat van me vinden en de enige manier waarop ze allemaal tevreden kon stellen was door zo goed mogelijk naar jou te luisteren.

Ik werd bang. Bang dat ik niet genoeg was, bang om naar school te gaan, bang om aan het werk te gaan, bang om dingen op te leveren, bang om familie en vrienden te vertellen hoe het écht met me ging, bang om te delen en bang om spontane dingen te doen.

En toen besloot ik dat het niet allemaal om jou ging.

Het draait niet meer om jou, maar om mij

Je bent er altijd voor mij geweest, waardoor ik het onbewust moeilijk vind om afscheid te nemen. Maar het lukt me steeds beter, omdat ik twee belangrijke dingen doe.

  1. Ik ben liever voor mijzelf
    Jij bepaalt niet meer wanneer ik heb gefaald of wanneer ik iets goed doe. Ik laat me niet meer door jou afstraffen.

  2. Ik luister naar wat ík wil
    De belangrijkste persoon in mijn leven ben ik. Als ik beter voor mezelf zorg, ben ik liever voor de mensen om me heen. Dat maakt me een fijner persoon om mee om te gaan en een betere ondernemer om mee samen te werken.

  3. Ik stel me kwetsbaarder op
    Voorheen wilde ik altijd het perfecte plaatje laten zien, maar ik probeer me kwetsbaarder op te stellen. Ik ga onzekerheden niet altijd uit de weg, ik neem vaker risico's en ik spreek mijn emoties uit. Dat is spannend, maar brengt me veel meer mooie dingen dan jij me ooit zou kunnen brengen. 

Het zal nog even duren voordat ik van je af ben, maar ik hoop dat er op een dag niet meer dan een echo van jouw nare geschreeuw overblijft.

Om af te sluiten

Dit artikel heb ik geschreven omdat ik vind dat perfectionisme niet iets is om trots op te zijn. Het is ook niets om je voor te schamen. Door te (h)erkennen wat er aan de hand is, kun je eraan werken en lekkerder in je vel komen zitten.

 


 

Heb je behoefte om met me te sparren?
Bijvoorbeeld over perfectionisme, kwetsbaar opstellen en talent in jouw (eigen) bedrijf en/of dagelijkse leven toe te passen? Neem dan contact met me op!