Miniblog: Ik blokkeerde mijn eigen droom

droom_1.png
 

Op mijn achttiende ben ik na veel ruzie en rottigheid het huis uit gegaan. Alles wat ik nog had paste in één weekendtas. In de anderhalf jaar die daarop volgde ben ik zeven keer verhuisd. Ik heb nooit op straat geslapen, maar ik heb me wel vaak ontworteld, onzeker en onveilig gevoeld.

Mijn drang naar veiligheid is door die gebeurtenissen enorm sterk. Mijn idee van veiligheid is een huis kopen en financiële onafhankelijkheid realiseren. Ik wist dat een huis kopen nog een brug te ver was, dus nam ik in de tussentijd genoegen met een huurhuis. Ik sprak met mezelf af dat ik me NOOIT meer zorgen hoefde te maken over het dak boven mijn hoofd. En dat lukte.

Tijdens mijn studie heb ik altijd hard gewerkt en heel veel gespaard (mijn potjessysteem is echt geniaal, al zeg ik het zelf). En na mijn studie spaarde ik nóg meer.

Toen mijn vriend, Sebastiaan, afstudeerde en hij zijn droombaan vond, konden we ein-de-lijk een huis kopen. Na een paar maanden zoeken en bezichtigen, vonden we ons droomappartement in Haarlem. We werden de hypotheekmolen ingeslingerd en weken met cijfers opzoeken, papierwerk checken en heen-en-weer mailen begonnen.

Uiteindelijk was er nog maar één handtekening nodig. En ik weet niet waarom, maar ik vond het heel moeilijk om die te zetten. Die ene handtekening stond voor mij symbool voor het realiseren van mijn grote droom. Het is zó gek dat ik opeens koudwatervrees kreeg.

Ik heb 9 jaar gedroomd, gewerkt en gespaard. En toen het eindelijk zover was, blokkeerde ik. Want wat komt er hierna? Wat wordt het volgende waar ik me onvoorwaardelijk in vastbijt?

Het antwoord op die vragen heb ik nog niet gevonden, maar vanmorgen is de handtekening gezet en zijn de papieren opgestuurd. Dat betekent dat de voorlopige hypotheekofferte rond is en we in januari ons Haarlemse paleisje kunnen intrekken.

In de tussentijd probeer ik antwoord te vinden op belangrijke vragen, terwijl ik door ga waar ik mee bezig was: Mijn droombedrijf bouwen en mijn droomleven realiseren. Samen met Sebastiaan, want zonder hem had mijn leven er heel anders uitgezien.

Deze blog verscheen eerder op Instagram

 
Eveline DruncksMiniblogComment